Column Hoop

Hoop

(Thema samenkomst 19 december 2021)

Na zeker 10 jaar in IJsselstein te hebben gewoond, werd het wel eens tijd om het eens bewust mee te maken. Vanuit het stadje liepen we daarom in het donker richting de Gerbrandytoren. Onderweg kwamen we ook andere mensen tegen, die een mooi plekje zochten om te wachten op het moment suprême. We vonden zelf ook een mooi plekje en toen werd het wachtend kijken naar de nog donkere toren. Tot ons wachten werd beloond. Plotseling gingen de lampen aan en werd er gejuicht. De lampen van de “kerstboom” branden weer.

Terwijl de toch wel romantische kant van mij terugkeek op een leuk gezinsuitje, was mijn meer rationele kant het geheel eens aan het analyseren. Waarom zijn wij nou met z’n allen zo enthousiast om een simpele handeling als het aandoen van een paar lichten? Ik weet niet hoe het bij jou is, maar de eerste keer dat wij met z’n allen euforisch aan het juichen zijn als de lamp in de woonkamer met alle dramatiek (en te volgen via livestream) wordt aangedaan, moet bij ons thuis nog komen.

Maar goed, we hebben het hier natuurlijk niet over een kamerlamp, maar over een 372 meter hoge “kerstboom”. En het weer aanzetten van de lampen is voorafgegaan door de verwachting en het uitkijken naar het moment dat de kerstboom eindelijk weer aan gaat.

Als het gaat om hoop in de Bijbel, gaat het vaak ook om verwachting en ergens naar uitkijken. Die verwachting is dan gericht op God en zijn beloften. Zo was er bijvoorbeeld hoop voor Abraham dat hij de stamvader van een groot volk zou worden. Dat volk dat uiteindelijk uitgroeide tot Israël, het volk van God.
De psalmen staan ook bomvol met uitroepen van, en oproepen tot het stellen van hoop op God. Menig psalm laat er geen twijfels over bestaan: Verwacht het van God, bij hem is er hoop, ook – en misschien wel juist – voor mensen die niet meer weten waar ze het moeten zoeken.

De bijbel zit vol met hoop. In het klein maar ook in het groot. Zo is er de hoop dat God de verbroken relatie tussen God en de mensen zal herstellen. Dat er redding is van het kwaad. Dat er een redder opstaat uit het volk Israël.

En zo komen we bij de man Simeon. Hij had hoop. Hoop die al heel lang binnen het volk Israël leefde. Hij wist van de heilige boeken en de profeten dat er een Messias zou komen, een redder. Hij had hoop dat de Messias nog zou komen in zijn leven. De man was inmiddels al oud geworden, toen het eindelijk gebeurde. De reactie op het moment dat hij de pasgeboren Jezus in de tempel tegenkwam spreekt boekdelen:

“‘Heer, ik ben uw dienaar.
Nu kan ik rustig sterven,
zoals u mij beloofd hebt.
Want nu heb ik zelf de redder gezien.
U hebt hem gestuurd om alle volken te redden.
Hij is het licht,
hij wijst de volken de weg naar u.
Hij is de held van uw volk Israël.’”

Wat een hoopvolle woorden sprak Simeon daar uit. Jezus is de redder van alle volken en leidt iedereen naar God toe, deze held van Israël! En dat heeft Jezus laten zien, toen hij de dood overwon, door voor ons vrijwillig en onschuldig aan het kruis te sterven en weer op te staan uit de dood. De apostelen die later koste wat kost iedereen wilden vertellen over deze Jezus raakten niet uitgesproken over de hoop die zij hadden in Jezus. En eeuwen lang houden mensen al vast aan die hoop.

Zoek jij hoop? Dan zou ik zeggen: verdiep je in de bijbel en in wie Jezus is en waarom hij moest sterven en weer opstaan. Praat met mensen die Jezus willen volgen en zoek God. Want ik ben ervan overtuigd dat als er ergens hoop is, dat die hoop bij God te vinden is.

Natuurlijk kan het dan nog steeds lastig zijn en is het soms worstelen. Als je soms een stomme actie doet omdat je de hoop verliest, dan ben je in goed gezelschap. De Bijbel staat vol met mensen die uit wanhoop stomme acties doen. Ook Abraham deed soms stomme dingen omdat hij de hoop verloor. Dat gaf weer lastige situaties. Maar uiteindelijk kwam Abraham steeds weer uit bij de hoop op Gods belofte en wordt hij later in het nieuwe testament zelfs een geloofsheld genoemd.

GebrandytorenHoe hoog, imposant en belangrijk de Gerbrandytoren ook is, het is uiteindelijk maar een zendmast. Maar voor mij staat die zendmast met zijn kerstlampen nu even symbool voor de hoop die we mogen hebben in Jezus. Het zorgt voor herstelde verbinding. Je kijkt omhoog in plaats van dat je uit onmacht of schaamte naar de grond staart. Er is licht in een donkere wereld. En als je een keer ver bent afgedwaald, kun je van ver zien waar je jouw thuis terug kunt vinden.

Ja, door Jezus is er hoop, ook voor jou! Verwacht het van Hem!

Denk daar maar aan, de volgende keer als je die toren met zijn lichten ziet.

Piet van de Lagemaat